Persoonlijke hulpmiddelen

Mag een werkgever 'min-uren' aanmerken als verlof?

Als er te weinig werk is om werknemers volledig in te roosteren, is het misschien verleidelijk om hen vakantiedagen op te laten nemen voor de niet gewerkte uren. Toch is dit niet raadzaam.

Onlangs nog oordeelde het Gerechtshof te ’s-Hertogenbosch bijvoorbeeld dat min-uren niet op die manier mogen worden gecompenseerd. In deze zaak had een supermarkt een cassière met een 40-urige werkweek wekelijks voor minder uren ingeroosterd. De min-uren had de supermarkt aangemerkt als verlofuren.

Het Hof wees de supermarkt op de recuperatiefunctie van de wettelijke vakantieregeling. Die houdt in dat de werknemer in staat moet worden gesteld om zijn wettelijke vakantiedagen betaald op te nemen. Hoofdregel daarbij is dat de werkgever de vakantie vaststelt naar de wens van de werknemer. Dit is alleen anders als dit schriftelijk of bij cao anders is overeengekomen of gewichtige redenen zich ertegen verzetten.

Bij cao kunnen bijvoorbeeld specifieke data zijn vastgesteld waarop iedereen in de desbetreffende bedrijfstak of onderneming verplicht op vakantie moet. De bouwvakvakantie is daarvan waarschijnlijk het bekendste voorbeeld. Van ‘gewichtige redenen’ is niet zomaar sprake; denk daarbij aan de situatie dat een collega ziek is of net een grote klus is binnengehaald, waardoor de werknemer eigenlijk tijdelijk onmisbaar is.

Heeft een werkgever geen werk voor 'min-uren' dan komt dit doorgaans voor rekening van de werkgever.

gearchiveerd onder:
This is Sliced Diazo Plone Theme